Site Overlay

Cortisolrespons op stress: The role of expectancy and anticipatory stress regulation

Een verergerde fysiologische respons op stress wordt geassocieerd met de ontwikkeling van stressgerelateerde stoornissen (bv. depressie en angststoornissen). Recent werd voorgesteld dat individuen met hoge verwachtingen om stressvolle situaties aan te kunnen, tijdens de anticipatie op de stressvolle gebeurtenis regulatiemechanismen zullen activeren die de stressregulatie zouden verbeteren. Om deze hypothese te testen, anticipeerden 52 jongvolwassen vrouwen (M = 21.06; SD = 2.58) op een laboratorium stress taak en voerden deze uit na het ontvangen van positieve of negatieve nepfeedback over hun capaciteiten om met stressvolle gebeurtenissen om te gaan. Hartslagvariabiliteit en speekselcortisol werden gemeten gedurende het experimentele protocol. Deelnemers die positieve nepfeedback ontvingen (d.w.z. de High Expectancy groep) vertoonden een positievere anticiperende cognitieve stresswaardering (d.w.z. ze verwachtten dat de stress taak minder bedreigend/uitdagend zou zijn, en ze dachten dat ze er beter mee om konden gaan), en ze vertoonden een lagere cortisolrespons op stress. Bovendien was een positievere anticiperende cognitieve stresswaardering geassocieerd met een betere anticiperende stressregulatie (geïndexeerd als minder afname in hartslagvariabiliteit), wat leidde tot een lagere cortisolrespons. Onze resultaten geven aan dat mensen met positieve verwachtingen mechanismen van anticiperende stressregulatie in gang zetten die de regulatie van de fysiologische stressrespons verbeteren. Verwachting en anticiperende stressregulatie kunnen sleutelmechanismen zijn in de ontwikkeling en behandeling van stress-gerelateerde stoornissen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.