Site Overlay

Stop met het nemen van slechte beslissingen als je honger hebt, boos, eenzaam of moe bent

Het is verbazingwekkend om op te merken hoe vaak we ons angstig, geïrriteerd of gestrest voelen – als we er maar genoeg aandacht aan besteden. Het gebruik van deze techniek kan u zowel de juiste vragen als de juiste antwoorden opleveren.

Honger is de meest voor de hand liggende manifestatie van een van onze primaire fysieke behoeften waaraan niet wordt voldaan. Bewust weten we allemaal dat goede en regelmatige voeding van het grootste belang is voor een evenwichtig en gezond leven. We weten wat we zouden moeten eten, we weten wat de goede keuzes zijn – toch onderdrukken we onze honger, we wachten tot we zo irrationeel worden dat alles een goede optie lijkt te zijn. Zonder te voldoen aan de fysieke behoefte van je lichaam, is het onmogelijk om je beste zelf te zijn. Het antwoord is te zorgen voor je voedingsbehoeften en regelmatig te eten voordat je honger het slechtste in je naar boven brengt.

Emotionele honger is een andere behoefte om te vervullen, en het is ingewikkelder dan een gezonde maaltijd te nuttigen. Het is ook moeilijker te lokaliseren. Emotionele honger wijst op de behoefte aan aandacht, troost, gezelschap. Maar we zijn zo zelfvoorzienend geworden dat we geneigd zijn te denken dat anderen nodig hebben een zwakte is. We hebben het gezelschap van anderen nodig, we hebben mensen nodig die ons begrijpen en naar ons luisteren. We moeten leren uit te reiken naar mensen die om ons geven – anders zal onze emotionele honger ons slechte beslissingen doen nemen.

Woede is een gezonde, normale emotie – net als alle andere emoties, is het een signaal van je hersenen, dat er iets mis is. Woede begrijpen en er goed mee omgaan zonder het te onderdrukken is cruciaal voor je geestelijke gezondheid. Ons wordt geleerd dat boosheid slecht is, daarom conditioneren we onszelf om het niet te uiten – want de perceptie van boosheid is negatief. Het vergt veel zelfbewustzijn om woede te herkennen en nog meer om het constructief te uiten – zonder het tegen anderen of erger nog, onszelf te keren. Het herkennen van de bron van onze woede is de eerste stap – en in de meeste gevallen is deze geworteld in hulpeloosheid of machteloosheid wanneer we een behoefte hebben die we niet kunnen uiten. Het uiten van een behoefte, het communiceren ervan, erover onderhandelen is een goed begin. Ademhaling, mindfulness technieken, lichaamsbeweging, vechtsporten, en zelfs journaling kunnen geweldige manieren zijn om met onze woede om te gaan.

Eenzaamheid is de meest controversiële staat die we kunnen ervaren. We zijn meer verbonden dan ooit, maar toch zijn we meer geïsoleerd dan we zouden moeten zijn. Als je je eenzaam voelt, kan dat een echte situatie van isolement zijn of een vermeende. Isolatie kan een overlevingsmechanisme zijn dat we hebben geleerd tijdens een trauma, of een gevolg van een geestelijke gezondheidsprobleem. Hoe dan ook, zelfopgelegde isolatie is iets waar we mee om moeten gaan. Je moet je bewust zijn van je eigen zelf-isolatie mechanisme om het te stoppen – door simpelweg uit te reiken, jezelf te omringen met gelijkgestemde mensen, of zelfs door gewoon op te merken dat je niet alleen bent, je denkt alleen dat je dat bent. Als je er voortdurend moeite mee lijkt te hebben, wil je misschien professionele hulp overwegen.

Vermoeidheid kan fysiek zijn, en het komt het vaakst voor wanneer we onze behoefte om een pauze te nemen negeren, we duwen onszelf te ver en we negeren de signalen van ons lichaam. De oplossing is een goede nachtrust, een dutje, pauzes inlassen van de fysieke activiteit die ons uitput – om terug te keren naar onze uitgeruste en ontspannen zelf. Te lang negeren kan lichamelijke gevolgen hebben – wanneer ons lichaam ons dwingt te rusten. Dit is wanneer we vatbaarder worden voor ziektes en zelfs burn out.

Emotionele vermoeidheid is een ander veel voorkomend verschijnsel van deze tijd. We raken overweldigd en overbelast door het drukke leven waarin we leven. We denken dat druk zijn gelijk staat aan productief zijn. We denken dat doorzetten de beste oplossing is, zelfs als we duidelijk onder de maat presteren. De oplossing lijkt eenvoudig. Pauzes nemen, onszelf de kans geven om te herstellen, afstand nemen van de overvloed aan informatie. En onze batterijen opladen met activiteiten waarvan we genieten zonder de druk van het moeten presteren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.