Site Overlay

Verander je muzikale perspectief door te leren soleren met de Superlocrian modus

Superlocrian, ook bekend als Diminished Whole-Tone scale, of Altered scale is de 7e modus van Melodic Minor. De Superlocrian modus wordt veel gebruikt in jazz en fusion muziek door spelers als Mike Stern, Scott Henderson en Robben Ford. Het heeft een zeer ongebruikelijke constructie omdat alle intervallen vlak zijn: 1-b2-b3-b4-b5- b6-b7. Dus je zou de posities op de toets kunnen vinden door een majeur toonladder vorm te spelen en de grondnoten een fret omhoog te verplaatsen.

Om te begrijpen hoe de toonladder zich verhoudt tot de harmonie, laat ons eerste voorbeeld de noten zien die geharmoniseerd zijn met behulp van 3rds om akkoorden van vier noten te maken, met grondnoten langs de zesde snaar. Dit is hetzelfde als het spelen van Ab Melodic Minor, alleen beginnen we hier vanuit de 7e graad.

Ons tweede voorbeeld is vanuit het Altered perspectief, waar de toonladder wordt gezien als over een Dominant akkoord, in plaats van Minor. De aanwezigheid van de b4 maakt deze truc mogelijk, omdat deze enharmonisch hetzelfde is als een grote terts. Als we dit verder extrapoleren en nog wat van die ‘platte’ intervalnamen omwisselen voor ‘scherpe’ intervalnamen kunnen we dezelfde toonladder als volgt spellen: 1-b9-#9-3-b5-#5-b7.

Voorbeeld 2 is vanuit het ‘veranderde’ perspectief, waar het wordt gezien als over een dominant akkoord in plaats van een mineur

Exact dezelfde noten, maar andere intervalnamen. De reden hiervoor is dat we nu een dominant 7e akkoord hebben (1-3-b7) met een selectie van Altered extensies (b9-#9-b5-#5). Zoals je in het voorbeeld in de tab kunt zien, kunnen we beginnen met een G7, en dan verschillende combinaties van die extensies toevoegen om verschillende ‘gealtereerde’ akkoorden te maken. Vaak zie je in jazz akkoordenschema’s ‘G7alt’ staan, wat betekent ‘speel een gealtereerd akkoord’; het precieze gealtereerde akkoord wordt aan jouw interpretatie overgelaten.

Voorbeeld 3 begint met G7#9, een akkoordtype dat vaak het ‘Hendrix-akkoord’ wordt genoemd omdat hij het gebruikte in nummers als Purple Haze. De constructie van het akkoord is een Dominante 7e met een toegevoegd #9 interval. De #9 is in wezen hetzelfde als een kleine terts (b3rd), dus er is een inherente Major vs Minor spanning in het akkoord, wat Superlocrian de perfecte keuze maakt voor solo’s.

Hier hebben we een twee-notes-per-snaar lick, gebaseerd op de 7#9 akkoordvorm. Voorbeeld 4 zal je helpen om de aanwezigheid van zowel de Majeur 3rd als de #9 echt te waarderen. Onze #9 is in wezen hetzelfde als zeggen ‘kleine terts’ (b3rd), dus hier hebben we een G7 arpeggio met een b3rd (of #9) toegevoegd. Dit creëert een interessant en exotisch klinkend effect.

Het vijfde en laatste voorbeeld is een fusion lick gespeeld over een Minor II-V-I, gebruikmakend van een combinatie van m7b5 arpeggio noten. De Altered scale wordt gebruikt over de G7 akkoorden en dan lossen we op naar de Cm7.

Voorbeeld 1 – G superlocrian

(Image credit: Future)

Leer eerst de grondnoten langs de zesde snaar. De intervallen zijn b2-b3-b4-b5-b6-b7. Om de akkoorden te spelen, moet je wisselen tussen je eerste, tweede en derde vinger, dus concentreer je op het zo soepel mogelijk laten verlopen van vingerwisselingen. Je kunt ook je duim gebruiken om de noten van de zesde snaar te fretten.

Voorbeeld 2

(Image credit: Future)

Hier beginnen we met een G7-akkoord met de intervallen 1-b7-3 van laag naar hoog. De b5 en #5 intervallen worden toegevoegd aan de tweede snaar en de b9 en #9 intervallen worden toegevoegd aan de eerste snaar. Neem de tijd om de intervallen van elk akkoord mentaal te benoemen terwijl je ze speelt.

Voorbeeld 3

(Image credit: Future)

Speel het G7#9 akkoord en let op de frets die je gebruikt, want de lick volgt diezelfde frets, met een toegevoegde 8e fret op elke snaar. Dit kan eigenlijk worden gezien als vorm 1 van C Minor Pentatonisch, met de grondnoot een fret naar beneden verplaatst naar B (of Cb). Dit is een geweldige manier om de Superlocrian klank te benaderen.

Voorbeeld 4

(Image credit: Future)

Start met je tweede vinger op de 15e fret en gebruik dan de eerste vinger om te schakelen tussen 13e en 14e fret. Ga verder door de eerste, tweede en derde vinger te gebruiken om door de rest van de vorm te navigeren. Kies elke noot afwisselend en oefen het op en neer spelen van de vorm terwijl je de noten gelijkmatig laat vloeien.

Voorbeeld 5

(Image credit: Future)

Deze lick gebruikt veel intervalsprongen en snaaroverslagen, dus oefen hem in kleinere stukjes van acht noten om vloeiendheid te krijgen tussen de secties. Koppel de chunks vervolgens aan elkaar en speel de hele lick met alternate of economy picking, afhankelijk van waar je je het meest comfortabel bij voelt.

Deze les is je aangeboden door Rockschool.

Recent nieuws

{{artikelnaam }}

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.